MAPA ZASADNICZA - zgodnie z art.2, p.7 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne - jest to wielkoskalowe opracowanie kartograficzne zawierające aktualne informacje o przestrzennym rozmieszczeniu obiektów ogólnogeograficznych oraz elementach ewidencji gruntów i budynków, a także sieci uzbrojenia terenu: nadziemnych, naziemnych i podziemnych.

Mapa zasadnicza stanowi:

•podstawowy element państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego

•podstawowy materiał kartograficzny, wykorzystywany do zaspokojenia różnorodnych potrzeb gospodarki narodowej, a w szczególności zagospodarowania przestrzennego, katastru nieruchomości i powszechnej taksacji

•źródłowe opracowanie kartograficzne do sporządzania map pochodnych i innych wielkoskalowych map tematycznych oraz aktualizacji mapy topograficznej w skali1:10 000 (1:5000).

CEL cele administracyjne, prawne, ewidencyjne i projektowe oraz stanowi część składową krajowego systemu informacji o terenie (SIT).

METRYKA jest podstawowym dokumentem obrazującym przebieg opracowania mapy.

Celem metryki mapy jest podanie podstawowych informacji źródłowych o cechach mapy i ogólnym stopniu jej aktualności. Metryka jest przechowywana w Ośrodku Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej. Metryka dla obu technik ma formę dokumentu pisanego, uwierzytelnianego odręcznymi podpisami jednak dla formy klasycznej zakładana jest dla każdego arkusza, a dla numerycznej dla każdego obrębu.

SKALE 1:500, 1:1000, 1:2000, 1:5000

Najmniejszą jednostką obszaru, dla którego określa się skalę bazową mapy zasadniczej zarówno przy postaci klasycznej jak i numerycznej jest obręb ewidencji gruntów i budynków.

Skalę bazową ustala się na podstawie stopnia zagęszczenia na mapie elementów stanowiących jej treść oraz przewidywanych zamierzeń inwestycyjnych.

TREŚĆ dzieli się na treść obligatoryjną oraz treść fakultatywną.

Treść obligatoryjną mapy zasadniczej stanowią:

•punkty osnów geodezyjnych,

•elementy ewidencji gruntów i budynków,

•elementy sieci uzbrojenia terenu, w szczególności urządzenia nadziemne, naziemne i podziemne.

Treść fakultatywna mapy zasadniczej stanowi zbiór otwarty, zależny od potrzeb i zamierzeń inwestycyjnych administracji państwowej, samorządowej i podmiotów gospodarczych.

Treść obligatoryjna i fakultatywna mapy zasadniczej podlega bieżącej aktualizacji w oparciu o napływające do Ośrodków Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej wyniki prac geodezyjnych.

Mapa zasadnicza w formie numerycznej jest mapą wektorową i obiektową.

Numeryczna mapa zasadnicza ma strukturę warstwową

Treść mapy zasadniczej może być prowadzona i przedstawiana w systemie nakładek tematycznych (w postaci klasycznej - na osobnych arkuszach folii, w postaci numerycznej - w zbiorach warstw.

O - osnowy geodezyjne,

E - ewidencja gruntów i budynków,

U - sieci uzbrojenia terenu,

S - sytuacja powierzchniowa (inne obiekty trwale związane z terenem)

W - rzeźba terenu

R - realizacyjne uzgodnienia projektowe.

Obiekty stanowiące treść mapy zasadniczej prowadzonej w postaci numerycznej posiadają unikalne kody pozwalające na jednoznaczność ich identyfikacji i przyporządkowania im graficznych znaków.

Muszą mieć przyporządkowane atrybuty przestrzenne - określające położenie obiektu,

oraz może mieć przyporządkowane, zależne od charakteru obiektu atrybuty opisowe - określające inne właściwości obiektu.

Dane numeryczne mapy przekazywane do zbiorów krajowego Systemu Informacji o Terenie muszą być doprowadzane do obowiązującego formatu, określonego przez Standard Wymiany Informacji Geodezyjnych (SWING)