Definicja rozgraniczenia:

Ustawa z dnia 17 maja 1989 r - "Prawo geodezyjne i kartograficzne" wprowadza definicję techniczną rozgraniczenia:

„Rozgraniczenie nieruchomości ma na celu ustalenie przebiegu ich granic przez określenie położenia punktów i linii granicznych, utrwalenie tych punktów znakami granicznymi na gruncie oraz sporządzenie odpowiednich dokumentów” .

Ustalenie granic w trybie postępowania rozgraniczeniowego dokonuje się, gdy:

-granice w ogóle nie są oznaczone znakami lub w inny sposób pozwalający jednoznacznie wskazać ich przebieg

-brak jest dla granicy dokumentacji geodezyjnej posiadającej moc dowodową, chociaż są znaki graniczne na gruncie,

-istnieje rozbieżność pomiędzy stanem prawnym, a stanem faktycznym na gruncie na skutek błędności dokumentacji lub z innych przyczyn,

-występuje niezgodność pomiędzy dokumentacjami geodezyjnymi dla przyległych nieruchomości,

-granica jest przedmiotem sporu, który występuje wówczas gdy strony kwestionują wskazane granice „wg dokumentów” lub jeżeli strony nie złożą „zgodnego oświadczenia” (art. 31 ustawy prawo geod. i kartograf.)

Rozgraniczenia nieruchomości dokonują wójt (burmistrz, prezydent miasta) oraz, w wypadkach określonych w ustawie, sądy.

Rozgraniczenie nieruchomości:

1. Z urzędu:

- przy scaleniu gruntów i gdy jest brak wniosku strony, a potrzeby gospodarki narodowej lub interes społeczny uzasadniają przeprowadzenie rozgraniczenia;

2. Na wniosek strony:

- gdy powstanie spór co do przebiegu linii granicznej między sąsiednimi nieruchomościami,

- gdy nastąpiło zatarcie granic powodujące wątpliwości co do jej przebiegu;